De discussie over de vraag of videospelletjes al dan niet nuttig zijn, komt in het algemeen hierop neer: kinderen die nergens in kunnen fractioneren, hebben de neiging het op school slechter te doen, en videospelletjes helpen daarbij. Of dit nu waar is of niet, de meest geschikte vraag zou kunnen zijn: wie heeft er in dit geval baat bij?

Het antwoord op die vraag is complex, en heeft evenzeer te maken met een gebrek aan inzicht in de werking van spelletjes als met een gebrek aan bewijs.

Wanneer je een spel speelt, zet je jezelf letterlijk in de wereld van het spel. Je bestuurt personages, en hoewel het voor een gebruiker zeker mogelijk is om volledig ontspoord te raken en dingen te doen die echt niet mogen (gamen is voor veel mensen, waaronder ik, net het echte leven), is het gebruikelijker dat mensen greep willen krijgen op hoe een virtuele wereld werkt en hoe de wereld aankijkt tegen de handelingen van gebruikers die veel moeite doen om zich in het spel in te leven.

Als je echt meer wilt weten over hoe spellen werken, kun je misschien beter wat tijd besteden aan zelf spelen. De enorme omvang en complexiteit van deze nieuwe wereld ervaren zonder de juiste studie en voorbereiding zal alleen maar leiden tot verwarring en verwarring. Zoals je je kunt voorstellen, is een onvoorbereide geest niet productief wanneer hij voor een uitdaging staat. De beheersing van een vaardigheid is ongrijpbaar. Het leveren van wat nodig is om een spel te veroveren lijkt een eeuwigheid te duren.

Dit is precies waarom de beste methode die een gebruiker kan gebruiken er een is die het spel zelf betreft. Videospelletjes actief spelen is de enige manier om echt te begrijpen hoe deze verbazingwekkende technologie werkt. Ook al heb je een of ander aangeboren talent of ben je een briljant denker, de toepassing van die vaardigheden op een videospelletje is wat er echt toe doet. Het is van vitaal belang dat je goed nadenkt over hoe deze spellen werken. Zelfs als je geen winnende aas bent, zul je toch heel wat plezier kunnen beleven aan de manier waarop je speelt.

Als je twijfelt of het actief spelen van videospelletjes al dan niet nuttig is, zijn er een paar dingen die je zou kunnen bekijken om je denken duidelijk te maken. Ten eerste zou je eens kunnen kijken naar EA's in 2008 uitgebrachte The Orange Box, een schat aan oude klassiekers in één verbazingwekkend pakket. De box bevat vijftien simulaties, waaronder klassiekers als The Sims, met een spectaculair afgeprijsd prijskaartje van 79,99 dollar. Ook zitten er vijftien mini-roth CD's in, en een gouden lidmaatschap. Als je bedenkt dat The Orange Box deel 1 is, moeten de hits wel erg goed zijn, en Orange Box behoort eigenlijk tot de beste. Tel daar vijf extra games bij op voor slechts $40, en je hebt een niet te verslaan deal.

Bij deze deal krijg je een soort disabler voor de PS3. Je krijgt toegang tot het exclusieve PlayStation Network en kunt exclusieve PlayStation 3-titels spelen.

Een gratis PlayStation 3 krijgen is echter wat lastiger. Je moet je abonneren op een PlayStation Network-account en controleren of deze bestaat. Je moet ook een aantal advertenties bekijken, voicechat gebruiken en deelnemen aan andere services naast PlayStation Network. Om eerlijk te zijn is het meer een gedoe dan een gratis lunch.

Wat je redenering ook is, het staat buiten kijf dat spelletjes bijna even vermakelijk kunnen zijn als films. Vergeet alleen niet je dienovereenkomstig voor te bereiden!