We willen dat iedereen gelukkig is. Dat is onze missie; en dat is de missie van de Boeddha en alle religievormen. Om ons te verbinden met bewustzijn en bewustzijn – met waarheid, geluk en vrijheid. Mijn missie was echter heel anders dan die van alle anderen. Mijn missie was om jullie te laten zien hoe je meer mindful kunt zijn.

Toen ging ik naar het verlaten van de wereld zoals wij die kennen, naar het vinden ervan. Ik weet dat dat soms niet in één reis kan worden volbracht, en dat mensen dus stoppen met het zoeken naar antwoorden buiten hun onmiddellijke ervaring. Soms vraag ik me ook nog wel eens met de anderen af wat ik aan het doen was en waarom!

Het was een vreemde scène waarvan je zou denken dat je hier nooit zou zijn, Nee, ik was me er niet van bewust dat ik hier was. Want toen ik me ervan bewust werd dat ik aan de rand stond van een radicale transformatie van mijn Zelf, had ik maar één gedachte – om weg te gaan van de situatie die wij, als collectief, toen meemaakten. Dat was wat ik op het punt stond te doen.

De volgende morgen strekte ik mijn arm uit over het tafeltje in het restaurant en opende mijn ogen. Ik kon nog steeds de lichtgevende warmte voelen die door het raam kwam, en ik herinnerde me een nieuwe wereld, waar alles wat je ooit zou kunnen weten overal slechts een armlengte boven je was. De verhalen die ons werden verteld over de onzekerheid in de ruimte en het falen van het opwarmingssysteem waren onmogelijk voor mij. Ik voelde hoe de planten al het kooldioxide opnamen en dat ze spoedig van kleur zouden veranderen. Het was prachtig, het was levensveranderend, het was mij. Ik voelde de ruimte tussen alle spiegels, en ik wist dat er een enorme onderdompeling was van alle concepten die we hebben geleerd.

Te veel te snel, ik vond het te leuk. Soms was het moeilijk te zeggen waar de ene ademhaling eindigde en de andere begon. Ik voelde mezelf heen en weer gaan tussen het verleden en de toekomst en weer terug. Ik voelde daar heel veel innerlijke eenheid. En soms voelde ik mezelf verscheurd tussen het verleden en de toekomst.

En ik kon nog steeds voelen hoe het was om ontevreden te zijn. Ik voelde mezelf verlangen naar een beter leven: Een goede baan, materiële middelen, plezier in mijn werk en mijn relaties, belangrijker zijn, meer geld verdienen en succesvoller zijn. Al deze dingen wist ik, wilde ik, en wist ik wat ik moest doen om te slagen. En toen voelde ik mezelf teruggaan naar het verleden en weer naar de toekomst, het leek dit ene, zelfde gevoel te zijn, het was een gevecht tussen nu en toen. Ik ging op het kleine tafeltje zitten en ik merkte dat verlichting nergens was.

Toen ik probeerde tegen mezelf te zeggen dat ik het al gezien had, dat ik wist wat het was, voelde ik een energie in mijn borstkas ontstaan, en ik was zo bang wat dat gevoel was en waar het heen ging, en met heel mijn hart voelde ik dat wat ik al wist, niet haalbaar was. Af en toe, zeg ik tegen mezelf: Ik hou echt van je. op de een of andere manier voel ik me niet OK, mijn hart voelt niet meer, wat is er mis met me, waarom zit ik nog steeds vast, waarom zou ik meer van dat alles moeten zijn, waarom zou ik meer van alles moeten zijn? En toen – een helderheid, een grootste, een sterkste, een domheid, een besef, een gevoel, een gevoel van liefde, een besef van het oneindige zijn en een ruimte waar alles stilte is. En toen kon ik het voelen, want het gevoel ervan was zo overweldigend. En het nam de vorm aan van wat wij kennen op deze planeet. Het aanraken van de handen die ik bij mijn hart hield, de warmte die het uitstraalde, het verlangen van de levenden om hun weg te vinden, de angst om om te keren, de schoonheid van het kleine pulseren zoals het deed. Het nam de vorm aan van liefde, vreugde, vrede en verstilling, op de aanraking van mijn hand. Waarom het zo werd, is niet bekend, maar eenmaal aangeraakt was het gevoel er voor altijd.

En toen vond ik herhaling en mijn geest herinnerde zich dat ik nooit het geheel in één leven heb gezien, ik heb er slechts enkele momenten van gezien, en in die momenten zal ik beginnen te begrijpen.

Ik had de ervaring in levens van herinnering (het verleden), nieuwigheid (nieuwe dingen), inzichten (inzichten), gelach (twee mensen die elkaars handen vasthouden en elkaar aankijken) en veel vreugde (toen ik mijn vrienden kon omhelzen).

Toen alles weg was, zag ik in stilte en ik zag weer de delen van mezelf – vrede, ik begreep wat het is, nu — en we hebben nog veel meer ervaringen met deze prachtige energievorm. En we noemen het 'God', of hetzelfde. Al het weten dat ik zal kunnen ervaren.

drijft in een ver verleden waar ik nog niet ben geweest.